Filim Adamı



-> bir mevzu çıkar! -> mesaj kutusu -> belirsiz gece suare 32 - gael garcía bernal: no & diarios de motocicleta




"Belirsiz Gece Suare 32 - Gael García Bernal: No & Diarios de motocicleta" başlığına cevaben...




esmeralda
esmeralda


o zaman yuppiii gelsin yeni suareler :)

yeni suare onerim hem şarkıcı hem oyuncu olan kişilerin filmleri..

nasıl ?

 not  : hala iyi bir interneti yok  :(



Pzt, 15 Tem 2013, 10:37 (3 yıl önce)
lowen
lowen
Spoiler okumaktan kendini alıkoyamayan adam!! 100

evet uzun ve güzel bir suare oldu:) bunun altından kalktıysan diğerlerinde çok zorlanacağını düşünmüyorum:)



Pzt, 15 Tem 2013, 10:31 (3 yıl önce)
esmeralda
esmeralda


bu benim ilk suarem ve şansa epey yoğun bir suare oldu.

o bakımdan onemlıydı benım için  :)



Pzt, 15 Tem 2013, 10:27 (3 yıl önce)
reklamlar

lowen
lowen
Spoiler okumaktan kendini alıkoyamayan adam!! 100

kesinlikle:)



Pzt, 15 Tem 2013, 10:23 (3 yıl önce)
esmeralda
esmeralda


dersimi eksiksiz geçtim mi yani ??

 :)



Pzt, 15 Tem 2013, 10:21 (3 yıl önce)
reklamlar

lowen
lowen
Spoiler okumaktan kendini alıkoyamayan adam!! 100

iki artıyı kaptın zaten hülya:)



Pzt, 15 Tem 2013, 10:18 (3 yıl önce)
esmeralda
esmeralda


NO, NO, NO...

Filmin aylardır film dolabımda olup ta izleyemediğime mi yanayım, yoksa filmi Cumartesi izleyip te bilgisayarım olmadığından yazabilmek için iş gününü yani bu sabahı beklediğime mi yanayım :( bu durumun muhasebesini sana bırakıyorum saygıdeğer Emre :(

No, kulak aşinalığı olduğum fakat filmi izledikten sonra çok yönlü araştırmama sebep olan Şili rejimini anlatıyor. General Pinochet 1973 yılında Allende hükümetini askeri darbe ile devirerek ülke yönetimini devralmıştır. 1981 yılına kadar ülkeyi dikta rejimi ile yöneten Pinochet’in bir 8 yıl daha ülkeyi yönetebilmesi için bir referandum yapılacaktır. Evet yönetsin diyenler Si, hayır diyenler ise No oyu verecektir. Referanduma 27 gün kalmış ve tv de bu iki taraf için 15’er dk reklam yapmalarına izin verilmiştir. Referandum, kapitalist sistemin en büyük aracı olan reklamcıların gözüyle anlatılacaktı ve asıl acıklı olan da buydu.. Yandaş bir kurumda reklamcı olarak çalışan Gael Garcia Bernal, No tarafının reklam kampanyasına verdiği ilhamla, sosyalistler ve aydınların da desteğiyle zor şartlar altında baskıcı bir ortamda hazırladıkları reklam kampanyası için çalışmaktadır. Fakat her kapitalist düzende olduğu gibi susturulmuş medya, yandaş kesimler ve kişisel hayata baskılar onun işini zorlaştıracaktır.

Si tarafı baskı ve korkuyla anlatmaya çalıştığı kampanyasını, No tarafı insanların huzurlu ve mutlu olduğu bir toplumu yansıtmaya çalışıyor.
Film, tarihte de olduğu gibi No tarafının %56 oy alarak zor da olsa başarmalarıyla sonlanır.

Reklam çekimindeki bir ayrıntı dikkatimi çekti. Piknik yapan mutlu aileleri çekerlerken piknik sepetinde Fransa’nın meşhur baget ekmeğini çıkarıp, yerine koy ekmeği koymaları gerektiği vurgusu işlenmiş. Güzel bir ayrıntıydı.

Dikta rejimi ile yöneten kapitalist düzen ve ona hizmet eden kişi ve kurumlar, ezilen zulum gören tek istediği özgürce yaşamak olan halk.
Yıllar geçmiş olsa da hala hiçbirşeyin değişmemiş olduğunu görmek çok üzücü. Sanki yakın zamandaki tarihe ayna tutulmuş gibiydi.
No, Şili tarihini çok ajite etmeden butun çıplaklığıyla Gael Garcia Bernal'in oyunculuğunun da çok sivrilmediği ama filmin seyrinde önemli bir yeri olduğu bir film olmuş.
 



Pzt, 15 Tem 2013, 10:01 (3 yıl önce)
halamutlukalanlardansupheduymakgerekir
halamutlukalanlardansupheduymakgerekir
ah kavaklar

motosiklet günlükleri

açıkçası filmi beğendiğim söylenemez, çok sıkıldığım sahneler vardı. sonlara doğru ciddileşti de biraz olsun rahatladım. 

gezi sırasında halkların bölünmüşlüğüne şahit olup bir tepkinin şart olması herkesin ortak kararıdır sanırım. işte bu tarz duyguları hissetmek için izlenebilir. bir de garcia için :]



Paz, 14 Tem 2013, 13:26 (3 yıl önce)
lowen
lowen
Spoiler okumaktan kendini alıkoyamayan adam!! 100

Motosiklet Günlükleri:Yol filmlerini oldum olası hayranlıkla izlemişimdir.Film bittiğinde çok uzun sürmüyor olsa da,alıp başımı gitsem buralardan minvalinden takılmak bile huzur ve mutluluk veriyor.Che'nin doğuşu olarak bakamadım bu filme.Bana göre bi insanlık filmi.Yüreği zaman geçtikçe daha da sızlatan,zaman zaman mutluluk veren bir film.İki iyi dostun,hayata karşı samimi hikayesi.Filmin finalinde gördüğümüz resimler çok hoşuma gitti.Sene 1952'den sene 2012'ye çok da fazla değişen bir şey olmadığını görmek de bir o kadar üzücü.Hikayeler şekil değiştiriyor fakat dünya aynı düzeninde dönmeye devam ediyor maalesef.



Cts, 13 Tem 2013, 19:59 (3 yıl önce)
calamity
calamity
yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:yaşadınmı büyük yaşayacaksın ırmaklara,göğe,bütün evrene karışırcasına.çünkü ömür dediğimiz şey,hayata sunulmuş bir armağandır ve hayat,sunulmuş bir armağandır insana...

Diarios de motocicleta

Ernesto'nun Che oluşunun ve kendini keşfetmesinin hikayesi diyebiliriz bu filme.tamamiyle Che'nin insani yönüne odaklanılmış hiçbir politik güç güdülmeden çekilmiş filmin kaynağı Che gibi sıcacık bir yol filmi olmuş.Haksızlığa ve zulme karşı durmayı kendine görev bilmiş bir liderin kimliğini şekillendirdiği  bir   güney Amerika  seyahati…
Öneren ve beni Geal Garcia Bernal ile tanıştıran arkadaşıma cok teşekkür ederim...



Cts, 13 Tem 2013, 18:15 (3 yıl önce)





yaz, çiz..

Yüz ifadeleri: " o:) ", " :3 ", " o.O ", " :'( ", " 3:) ", " :( ", " :O ", " 8) ", " :D ", " >:( ", " <3 ", " ^_^ ", " :* ", " :v ", " :) ", " -_- ", " 8| ", " :p "," :/ ", " >:O ", " ;) "